از بركات و ميامن اين وادى مقدس [ مشهد مقدس رضوى ] به خاطر فاتر رسيد كه شرح مبسوطى بر ادعيهء سجاديه . . . به لغت بلند رتبت عربى نويسد ، مشتمل بر تحقيقات رائقه و تدقيقات شاهقه . . . و چون مقصود اصلى اين بود كه طبقات انام ، از خواص و عوام ، از فيض آن متمتع و بهره‌مند گرديده . . . بنابراين ، منتخبى از آن را از لغت عربى به زبان فصاحت نشان فارسى ، به عبارتى در غايت وضوح نقل نموده است . وى اين شرح را به نام شاه عباس دوم صفوى ( 1052 - 1077 ) نگاشته است ، كه شامل شرح يازده دعا از نسخهء مشهور صحيفه ، به اضافهء دعاى صلوات بر حضرت آدم عليه السّلام است كه از روى نسخه‌اى تصحيح شده و معتبر از صحيفهء كامله ، به خط كفعمى ، كه نزد او بوده است ، نوشته شده است . البته گاهى نكاتى بيش از شرح عربى ، در اين شرح به چشم مىخورد با حفظ اين نكته كه شرح عربى او شامل شرح دو دعا است . اين نكته نيز گفتنى است كه عناوين به كار رفته در شرح ، از حاشيهء نسخهء ب و ه گرفته شده است و ظاهرا از مؤلف است . نسخه‌هاى مورد اعتماد به ترتيب اهميت و اعتبار 1 . نسخهء كتاب‌خانهء آستان قدس ، به رقم 9666 . نسخه‌اى است بسيار نيكو كه فقط شامل شرح دو دعا است . در پايان اين نسخه ، تاريخ اتمام آن ، چنين آمده است : « به تاريخ شهر صفر 1057 در مشهد مقدس رضوى » . با توجه به اين نكته كه مؤلف ، شرح عربى خود را به تاريخ سلخ ذىحجهء 1056 در مشهد مقدس رضوى نگاشته است ، اين نكته آشكار مىشود كه مؤلف پس از شرح دو دعا به عربى ، تصميم به ترجمهء منتخبى از آن ، به فارسى مىگيرد . رمز اين نسخه ، « ج » است .